یادمان باشدوقتی کسی رابه خودمان وابسته کردیم دربرابرش مسئولیم دربرابراشکهایش شکستن غرورش لحظه های شکستنش درتنهایی ولحظه های بی قراریش واگریادمان برود درجایی دیگرسرنوشت یادمان خواهدآورد واین بارماخودفراموش خواهیم شد